گامهایت، طنین شکفتن را جاری ساخت و دستهایت،

چه روشن، تاریکی‌ام را دور کرد.

تو آن صداقت محض هستی

که با تک تک نفس‌هایت، خشکترین دشتها را به

سیراب‌ترین بیشه‌ها تبدیل کرد

نگاه آسمانی‌ات ابرها در خود داشت

و من با اندکی درنگ ، زیر قطره‌ قطره باران محبتت،

نهری شدم جاری به سوی دریای عشق

برق چشمانت، سیاهی ممتد شبهایم را شکافت.

جوانه امید را بر شاخه کلامت احساس کردم و بر

پیشانی اندیشه‌ات قرائت کردم

و تو چه زیبا، گل احساسم را بوستانی کردی و کبوتر

جانم را آسمانی

سهم من از خدا توئی

مادر ای زیباترین فرشته روی زمین



 مهربانتر ز دل عاشق مادر دل نیست

به دو گیتی چو دل صادق مادر دل نیست

دل پاكی طلبیدم كه كنم هدیه به تو
 
هر چه گشتم به خدا لایق مادر دل نیست...




مـــــــــــــــــــــــــــادر

جنت روی زمین و باغ رضوان مادر است

كفر میگویم اگر چه، دین و ایمان مادر است

آنكه پیدا شد محمداز وجودش در قریش

وآنكه شاهان پرورانیده به دامان مادر است

آنكه ایزد داد جنت زیر پای او قرار

وآنكه نامش هست والا نزد یزدان مادر است

آنكه لالایی برایم شب به بستر میسرود

روز و شب میكرد با من آنكه یكسان مادر است

ای بلا و آفت گردون مگر نشناختی

آن زنی را كه دعایم كرد از جان مادر است

آنكه توفان حوادث ساختش از من جدا

وآنكه ابر دیده ام را ساخت گریان مادر است

آنكه تیمار من اندر روز و شب بد سالهاست

روز و شب هستم برایش زار و نالان مادر است

آنكه جانم را برای لحظه ای از عمر او

صد اگر میداشتم، میدادم آسان مادر است

سر چه باشد خاك پایش را برابر میكنم

توتیا خاك مزارش بر دو چشمان مادر است

آنكه با چشم پر از اشك است باقی، “ شاكر” است

وآنكه چشمش بست با قلب پر ارمان مادر است


    خدا انداخت زیر پای مادر

                                                           بهشتی کز همه چیز است برتر

      اگر خواهی شوی مهمان جنت

                                                    نداری بهتر از مادر تو نعمت

     بود شرط بهشت این حرف آخر

                                                     که باشی خاک زیر پای مادر



کیست مادر؟ نقشه ایجاد ما      

کیست مادر؟ بانی بنیاد ما

قلب او سرچشمه امید هاست

سینه او مشرق خورشیدهاست

رمز عشق جاودانی مادر است

کیمیای زندگانی مادر است

هر چه دارم من همه از مادر است

پای تا سر شعله ام زین اخگر است

مادرم روزت مبارک...

مادر، ای لطیف ترین گل بوستان هستی، ای باغبان هستی من، گاهِ روییدنم باران مهربانی بودی که به آرامی سیرابم کند. گاهِ پروریدنم آغوشی گرم که بالنده ام سازد . گاهِ بیماری ام، طبیبی بودی که دردم را می شناسد و درمانم می کند. گاهِ اندرزم، حکیمی آگاه که به نرمی زنهارم دهد. گاهِ تعلیمم، معلمی خستگی ناپذیر و سخت کوش که حرف به حرف دانایی را در گوشم زمزمه می کند.

گاهِ تردیدم، رهنمایی راه آشنا که راه از بیراهه نشانم دهد. مادر تو شگفتی خلقتی، تو لبریز از عظمتی؛ تو را سپاس می گویم و می ستایمت.

مادر نامی مقدس و زیباست بر نشسته در كنار نام خداوند مهربانی ها

مادر سرچشمه همه خوبیهای زلال و گواراست

مادر مثل بهار است با خنكای نسیم نوازش دستانی كه چشمه مان را به روی زندگی باز می كند و سبزمان می دارد با امید و اشتیاقی كه در رگهامان جاری می سازد و تماشامان می كند تا به برگ و بارنشینی مان را به جلوه بنشاند

مادر مثل تابستان با خوشه های سرشار انگور و شهد میوه های شیرین و پاك می رسد از راه تا كام زندگی مان را سیر و سیراب كند و آن گاه خود نور می خورد و رایحه می نوشد و عاطفه و مهر می نوشاند0

مادر مثل پاییز شاعرانه است با جشنواره ای از رنگ ها و درنگ ها

او بی شكوه و شكایت برگ و بار لحظه های عمر خویش را به پای ما می ریزد تا كه از زندگانی مان تابلویی بسازد زیبا و تماشایی

مادر گاهی مثل برق می خندد روشن و تابناك و گاهی چونان ابر می موید اشكبار و چشمه سار

او كه همه فصل های زندگی ست سرانجام زمستان می شود تا كه همه وجود خویش را ببارد و با جامه ای سفید و پاك به سروقت خدا برود

مادر را به چیزی تشبیه نمی توان كرد مادر را انگونه كه حقیقتا هست نمی توان دید نمی توان شنید نمی توان فهمید

او را تنها در آیینه خدا می توان مشاهده كرد

او پرتو كوچكی از مهربانی های بزرگ خداست

گوهر گرانبها مادر...

مادر الماسی است گرانبها که در روز ازل، در ظلمات و تاریکی روز اول خلقت به هر انسا نی عطا شده. موهبت خدایی که بدون در نظر داشتن مرزهای خاکی، بی خبر از همه رفتارهای نژاد پرستانه، به دور از هر گونه اختلافات طبقاتی و فرهنگی به مستمند و ثروتمند به یک نوع بخشوده شده. مادر رنگ نمیشناسد. سیاه و سفید نمیشناسد. در پیشگاه مادر رنگ نیست، فرق نیست. مادر تکه ای از خداست.

مادر...

بنــــــــــــازم همت والای مــــــــــادر

به قـــــــربان قـــــــد و بالای مـــــادر

                                                                       تن جـــــان و سر و پایم فــــــدا بـــــاد

                                                                        بــــــــه راه صبر جـــــــانفرسای مادر

نمی رفتم به خــــواب راحت و خوش

نبــــــود از نغمه یی لالای مـــــــــادر

                                                                        فــروغش روشنایی بخش جانهــــاست

                                                                       رخ همر جهـــــــــان آرای مــــــــادر

ادا نتوان كنـــــم حقش، اگــــــــــر سر

بریزم همچــــــو زر در پـــــــای مادر

                                                                         به كودك، بـــــوی مادر مـی دهد جان

                                                                          نگیرد دایه هـــــرگز، جای مـــــــــادر

همه شب دـــــیده گان من، بــــــود باز

كه باشد انـــــدر آن، مـــــاوای مـــادر

                                                                      لبم را بوسه ها مــــــــــــی زد شبانگاه

                                                                      لب شیــــرین شكـــــــــر زای مـــــادر

می عشق و وفـــــا، در كــام من ریخت

بـــــود این مستی از صهبای مـــــــادر

                                                                     مــــــرا با شیره ی جان، پرورش داد

                                                                     دل پر مهــــــــــــر و پرغــوغای مادر

نخستین حـــــــرف را، او یـاد من داد

منم یك قطره از در پــــای مـــــــــادر

                                                                    گلـم با آب مهر ش، چـون عجین گشت

                                                                     بـــــــه سر باشد مرا، سودای مـــــادر

نبی فـــــــــرموده انــــــدر شــــان مادر

كــــــه جنت هست، زیـــــــر پای مادر

ای ستیغ قله های سرنوشت

زیرپای توست مفهوم بهشت

شیرتوخون رگ جان بشر

ای تویی مضمون ایمان بشر

توهوایی ما همه خواهان تو

تو کجائی ما همه حیران تو 

تپ تپ دست تو لالایی ماست

تا توهستی اوج والایی ماست

عزت مفهوم ایثارازتواست

خود گذشتن نیزسرشارازتواست

دست ما بگرفتی وبالاشدیم

خود فسردی گرچه ما والا شدیم

آرزوی حال بهترداشتن

لذت یک لحظه مادر داشتن



مادر ، مادر .......

مادر، مادر هرچه در کتابهای لغت گشتم که کلمه ای پیداکنم تا بتواند مقام و منزلت تو را آن طور که شایسته و بایسته مقام والای تو می باشد، برساند و بزرگی تو را ستایش کند، نیافتم. بنابراین ترا به همان نام عزیز "مادر" خطاب می کنم، زیرا این کلمه کاخ منزلت و قدرت ترا تا عرش خدای تعالی، بالا می برد و می تواند معرف وجود و شخصیت تو باشد. تو آن گوهر یک دانه ای هستی که خداوند می بخشد و پس از مدتی می گیرد آن گاه که عطا فرمود زمین و آسمان را می بخشد و زمانیکه باز پس گرفت، زندگی و هستی را گرفته است.

آیا در دنیا بهتر از مادر وجود دارد؟ هرگز.

 زمانیکه به او می اندیشم تمامی ذراتی وجودم در برابر زحمات مادر تعظیم و تکریم می نماید و دلم می لرزد، که مبادا نتوانم قطره ای از دریای پر مهر مادر را جبران کنم. در جهان عشق و محبت های گوناگون وجود دارد که هر کدام آتش است تا دل و جان را تابان و فروزان سازد؛ اما، هیچ یک پاکی و صفای مهر مادر را ندارد، زیرا مهر و عشق و محبت که در قلب تو وجود دارد، لطف خدای است که از قید و بند همه آلایش ها پاک است، و خدا دادی است و در سرشت ما نهفته می باشد.

مادر اجازه بده که تو را بعد از خداوند بزرگ پروردگار خویش بنامم. همچنان در پیشگاهت افتم که چشمانم خاک پای تو گردد. مادر عزیز تو  در آسمانی و من در زمین، خورشید محبت خود را بر دل و جانم بتابان، تا همیشه شاداب و خندان بمانم و گرنه در این دنیای بی محبتی خواهم مرد . مادر، مادر عزیزم  در این دنیا هیچ چیز به اندازه ی تو برایم عزیز نمی باشد. مادر عزیز وقتی آن همه زحمات شبانه روزی شما را در یاد می آورم ذره ذره ی وجودم  می لرزد که مبادا نتوانم ذره ای از دنیای محبت و زحمات شما را جبران کنم .

مادر می دانم که خیلی زحمت کشیده ای. آن روز ها که از صبح تا شب با آن همه کار های طاقت فرسا که انجام می دادید و شبها نیز به خاطر ما قرار نداشتی، خواب نداشتی، و با وجود آن همه خستگی و درد و رنج  باز هم دست پر مهر آسایش به من می بخشیدید. مادر عزیز من فعلاً فقط می توانم بگویم که دوستتان دارم ...

مادر در این دنیا هیچ  چیز با ارزش تر از شما وجود ندارد و نخواهد داشت، مادر لبخند های شما به من امید زندگی می دهد، مادر عزیز مرا در این جهان ظالم تنهایم نگذار زیرا با تو من زنده ام  بی تو زنده نخواهم بود . مادر با بودن تو جاودانه خواهم بود؛ بمان تا جاودانه بمانم.

مادر از ته دل و زبان با تمام قدرت فریاد می زنم

"دوستت دارم مادر"